Verslag Middle-earth Toernooi te Kloosterzande 29 december 2000.

Voor de meeste spelers was dit de eerste keer dat we een echt tournooi speelden. Eerder hadden we al eens ‘sealed’ gespeeld, maar dat was alleen onderling. Deze keer hadden we ook enkele spelers van buitenaf.

Aangezien de spelers uit onze regio alleen maar de beschikking hadden over wizards en dragons kaarten (Op een set Balrog na), speelden wij allen met een hero deck.

Van onze gasten uit Apeldoorn, kwam er een opdagen met een minion deck, wat voor ons, dus een heel nieuwe ervaring was.

Maar goed, ‘s woensdags voor het toernooi hadden we nog met een paar spelers wat decks getest, en aangezien er redelijk wat uit decks gecopieerd wordt speelde ik vrijdag dus met een flink aangepast deck. Ik had een Radagast deck gemaakt, met flink wat items en facties, dat zich vooral over het wilderness rijke linkse gedeelte van de kaart moest bewegen. Scouts waren hierin van belang aangezien ik met concealments en thorough search speelde. Aangezien hier bijna iedereen sinds het aanschaffen van de Balrog met spinnetjes als hazards speelt, besloot ik voor de verandering om maar weer eens met een corruptie deck te gaan spelen.

De eerste ronde werd wel gunstig geloot. We waren met acht spelers waarvan vijf van ons vaste groepje en drie uit Apeldoorn. Niemand uit Apeldoorn kwam een speler tegen die hij/zij al kende. Het ervaringsverschil gaf hierbij duidelijk het voordeel aan deze spelers die allemaal een 6-0 overwinning boekten. Ikzelf had Dusan Bavcar als tegenstander, een speler die ik wel heel goed ken. Zijn resource deck week weinig af van het mijne en het was ook geen verrassing dat mijn Glorfindel niet op tafel kwam. Ik had nog geluk dat hij Beorn niet heeft, zodat die wel op tafel kwam. Helaas had hij wel een Thrain, zodat ik maar 1 van de 3 grote characters op tafel kreeg. Ik moest het dus doen met Beorn, Gloin en 3 kleine scouts.

Ik moet zeggen dat ik dit spelletje geluk had en Dusan niet. Mijn items kwamen zo ongeveer allemaal net een paar beurten voordat hij ze in handen kreeg en bij de items die hij speelde gooide hij een paar keer te laag nadat ik een lure op zijn characters had gespeeld. Op het einde kreeg ik zelfs zijn Bill the Pony nog dood met een assassin waarna alleen zijn wizard maar overbleef. Een duidelijke 6-0 overwinning voor mij dus.

Aangezien er in de eerste ronde vier keer een 6-0 overwinning geboekt werd, moest ik in de tweede ronde spelen tegen iemand uit Apeldoorn. Dat werd Simone de Ruyter [zie foto]. Zij speelde een Coastal region deck met Strider als hoofd character. Kon ik gelukkig met mijn gewenste company spelen. Het begin liep voor mij best goed. Ik haalde een paar items binnen, en had niet al te veel moeite met de hazard creatures die ik op mijn dak kreeg. Toen kwam ik echter vast te zitten. Eerst kreeg een van mijn scouts een ‘So you’ve come back’, waardoor ik hem “voor even” achter moest laten in the Grey Havens. Ik vertrok naar de Blue Mountain Dwarvehold waar ik een Siege en nog een ‘So you’ve come back’ op mijn dak kreeg. Die Siege bleek een zwaar probleem, aangezien ik er vier beurten achter elkaar niet in slaagde een voldoende hoge worp te gooien. Toen mijn Radagast ook nog eens faalde met het verslaan van een Assassin en daardoor het leven liet was deze ronde voor mij wel bekeken. Een 5-1 nederlaag.

In ronde drie moest ik weer tegen een speler uit Apeldoorn Spelen, Rick Gorselink, de enige Minion speler deze dag. Een heel nieuwe ervaring voor mij. De starting company was geen probleem, het feit dat hij net als ik met een corruptie deck speelde wel, aangezien mijn worpen nu op de verkeerde momenten slecht uitpakten. Ik verloor een character op corruptie, maar kwam nu gelukkig sneller weg uit een siege. Helaas heeft mijn Radagast een fobie opgelopen voor Assassins, want hij sneuvelde weer. Rick kreeg het nog voor elkaar om mijn Ren weg te halen en die van hem zelf te spelen, hetgeen mij nog een corrupt character opleverde. Deze keer werd ik het slachtoffer van mijn eigen Traitor, die gelukkig niemand anders meenam.

Door deze 6-0 nederlaag ben ik dus weer in het de achterhoede beland. Niet dat ik mijn score vandaag zo belangrijk vond. Het was interessanter om weer eens tegen nieuwe tegenstanders te spelen en anders geconstrueerde decks. In de nabije toekomst ga ik toch maar eens proberen om nog wat minion kaarten op de kop te tikken om mijn Balrog deck een beetje op gang te krijgen. Ik vind het toch steeds leuker worden om de schurk te spelen.

In ieder geval, won Wim Heemskerk net de finale van Simone (4-2), waardoor hij toernooiwinnaar werd [zie foto], voor Simone en Rick. Apeldoorn heeft ons deze dag duidelijk een lesje geleerd. Maar we zullen terugkomen voor onze revenge (Maar wanneer dat er een keer van zal komen is nog maar de vraag).

In ieder geval vonden de mensen van ons vaste groepje het hele toernooi wel geslaagd en zeker voor herhaling vatbaar. We hopen alleen dat er binnenkort eens toernooien zijn die wat dichter bij ons in de buurt zijn.

Qapla’ Michel Schelfhout